همکاری تو یک همایش دانشجویی که هیچ دوستی ندارم و تک و تنهایی بینشونم...

بیشتریا پزشکی ان...و نگاه بالا به پایین متاسفانه همیشه وجود داره..‌

به شدت امروز جسمی و روحی خرابَم...

روحم داغونِ

کار گروهی..یعنی گروه...نکه یه عده دستور بدن و تو اجرا کنی

یه عده ای ک مث خودت و حتی بدتر از تو ان

ولی بشن رئیست و با بی احترامی باهات برخورد کنن

امشب بعد ساعت ۱۱ ک اومدم سمت خوابگاه...تو راه گریه گرف..شدیدا گریه گردم

دلم پر بود از این فشار روحی.‌‌

از اینکه دارم خودمو غرق میکنم تو کار ک فکر نکنم ب تو و ب اون

فکر نکنم به تنها بودنم

فکر نکنم به خیلی چیزا...

حالم خوب و بد

ترکیبی از مجهول بودنم.