و سختیه.

شب خواب خیلی کمی و بعدش سحری و بعد بیارستان تا ساعت یک

و بعدش کلاس تا ۶شب...

و بعدم افطار...

و دیگ میفته انرژی ام ک هیچ کاری شب نمیکنم

نه درسی و ن کتابی...

از این سکون بدم میاد...

از دلتنگی..

دلَم تنگ شده برای اون سحری و افطاری های پرشور و شوق