امشب از یک بابت خوشحالم ک بالاخره تونستم در جواب حرفای چرتت سکوت کنم.

هی حرف بزنی و هی من سکوت کنم

 اما حرفات اونقدر تلخه ک بعد هر بار گفتنشون دلم به اتیش کشیده میشه:)

اونقدر تلخه ک گوشه چشمم اشکا سرازیر میشن:))

فقط میتونم ب اینده امیدوار باشم و بگم بالاخره میفهمه هیچکس براش خواهرش نمیشه:))

قبول دارم ک شاید یکسال اخیر کم گذاشتم اونم ب این خاطر بود ک تمام تلاش ها و توجه های منو ندیدی...منم دیگ گفتم ولش...

اما این حرفا حق من نیست

اما خب صبر من زیاده :))