من هستم...میخونمتون...

اما چیزی نمیگم...یکم حالم مساعد شه حرف میزنم

بیشتر از هر زمان دیگ فقط اینجا رو دارم

اینجا ک بر خلاف واقعیت نقاب لبخند صورتمو نپوشونده...

اره امروز تا تونستم زدم  رقصیدم برای رفتن به سمت بهبودی‌‌‌...

برای نجات از سیاه چاله ها...

اما اما اما اهای غمی که عین بختک رو سینه من شده آوار.‌

یه سوال!؟میدونین چقدر سخته یک ادم رو با دیدن اسمون به یاد بیاریم‌.‌چون همیشه هست...هر لحظه و هرجا و هر نقطه.‌

آسمون جذاب من..صورت فلکی ها.‌‌ستاره هاش‌.ابراش‌‌‌...عروباش..

یاداور توعه...