یه آدمی تو زندگیم بوده،هست ک از همه وجودش پنهونه،حتی شماها...

یه آدمی ک بارها و بارها و بارها بهم اثبات شده دوسم داره و تنها کسیه ک مونده برام و مونده با اینکه بدترین حرفای ممکن رو بهش زدم،جایی ک هیچکس نبوده،بوده و دستم رو گرفته و بشدت بینمون تله پاتیه، اما یه آدم ممنوعه است، خیلی ممنوعه...

چند روزی بود به خاطر حرفای بد من رفت و دیروز وقتی اسمشو رو گوشیم دیدم یه جوری چشمام قلبی شد ک خودم باورم نمیشد.

بعدش یک ساعت باهم حرف زدیم و بهش گفتم اولین باره انقدر از شنبدن صداش ذوق زده شدم.

چیه این آدمیزاد ؟!

خلاصه ک خیلی میخوامت و خیلی برام عزیزی و خیلی بامرامی 

اما حیف که تابلو ورود ممنوع هستی .

اما من خیلی ازت خجالت میکشم.میدونم اکر بفهمیم چه بلاها برسر خودم اوردم عذاب میکشی،عذاب.

ممنونم ک هستی.

و اما میم.حس میکنم من یک عدد دیوار هستم برات.

بشدت پر از خشمم