یه قانونی هست تو دوی استقامت که میگ از یه جایی جسمت نیست که همراهی میکنه،روحت هستش.

و یه موضوع مهم دیگ تمام کردنه.

امروز با بچه ها دویدم و دیگ تنها نبودم و از مسیر لوپ خارج شدم و رفتم در بیابان لوت دویدم .و ۲۱.۲۲۰ کیلومتر (نصف یک ماراتن)دویدم در دوساعت و چهل وسه دقیقه.

از کیلومتر ۱۹دیگ جسمم همراهی نکرد کم اورده بود ولی تموم شد.

دیشب نه شامی خورده بودم و نه خونه خودم بودم ک راحت باشم هرچی دلم میخواد بخورم اما تموم شد.

باورم نمیشه.یه چالش ذهنی بزرگی برام بود.

یه جورایی مبارزه است برای من.

خیلی خوشحالم و خیلی گیجم.

و اما گندم فک نمیکردم بخونی اینجا رو خیلی از دیدن کامنتت ذوق کردم.

و تمام.