بزار همش بدی ها رو اینجا نگم ، از وقتی ک از شهر ب اومدم و شهرستان زندگی میکنم ،نبود پایه و کسی ک باهاش برم کوه و طلوع زو ببینم بشدت تو زندگیم حس میشذ و اذیتم میکرد ، تا اینکه تو گروه کوهی ک هستم پیشنهاد دادم پنح صب تا هفت بریم که سر ساعت پنج و نیم موافقت شد و من پر ذوق ترین بودم.

دیروز حس کردم سبک زندگی مورد علاقه امو دارم اجرا میکنم

خودم ماشین رو برداشتم رفتم برنامه ، طلوع رو بالای قله دیدم و با ماشین رفتم سرکار و تو راه آهنگ نازی جون رو پلی کردم و قر دادم و بعددش مقنعه امو تو ماشین پوشیدم و اینا برای من پر لذته .

و من دیروز خوشحال بودم از قدمی ک برای حال خودم برداشتم .

بمونه ب یادگار این روزا که بعدا بخونم و یادم بیاد من ادم سکون نیستم.