از وقتی یادمه در یک خانواده بسیار مذهبی و در اقوامی عقیدتی بزرگ شدم و همیشه از بدن خودم بدم میامد

چرا ؟ چون همیشه اخطار میگرفتم شالتو جلوت پخش کن ، روسری اتو بکش پایین که تو رشد سینه هات خوبه و زشته .

و این باعث شد من تو این سن ۲۵ سالگی از بدنم بدم بیاد ، و هنوزم بدم میاد ،و هرچقدر دوستام میگن خوش به حالت من متفر میشم از وجودشون ...

گذشت و عقیدتی بیشتر رو حجاب شدن و براشون یه امر مقدس پرست شد ...

دبیرستانی بودم ،ساق دست داشتم،حد داشتم ، چادر داشتم

محجبه کامل مردی از پشت منو کشوند و دست مالیم کرد و دستشو تا ته تو حلقم فرو کرد ک جیغ نرنم و مالید خودشو بهم

شاید باورتون نشه ولی من تا اون زمان خبر نداشتم از رابطه مرد و زن!!! اون روز گذشت اما زخمش مونده

زخمش موند ک از تماس و لمس میترسم، نمیتونم وارد یه رابطه موفق بشم چون جسمم پر زخمه

اینکه تا یک هفته‌ خانواده گفتن چی‌رو هم خوردی ک دهنت انقدر آف زده ، تا یک هفته دهانم وحشتناک شده بود . خون ریزی داشتم

هیچکس نفهمید بر من چی گذشت

همون روز عصرش کیک پختم برای خاله ام که تولدش بود و غم بروز ندادم و ک ضعیف دیده شم ..

همون روز از حجاب نفرت پیدا کردم ،نفرتی عمیق و خیلی عمیق

حجاب خوبه ولی وقتی برات آرمان سازی و مقدس سازی میشه و باورات بهم میخوره میشه نفرت .

در من نفرته .

و این روزا پر زخم کهنه ام ،پر از ترس ، پر از اینکه کاشکیی بد نشود اخر این قصه .

میترسم از ادامه زندگی...

کاش ماهایی ک پول مهاجرت نداریم ،وطنمون جایی برای موندن بشه.

تا یکسال پیش من حتی فکر مهاجرت نمیکردم چون عاشق اینجام ،اما مدتهاس ک تو ذهنمه

و الان با توجه ب این اتفاقات فقط میخوام ک وطنم برام جای شادی باشه.

میترسم ، و ترس برادر مرگه .